دنبال یه دری...

یه در هرچند کوچیک...

که فقط یه ویژگی داشته باشه ...

اونم اینکه رو به رحمت یه خدای مهربون و بی نظیر باز شه...

هر چی بیشتر میگردی کم تر میرسی..

هر چی بیشتر داد میزنی کم تر جواب می گیری...

خسته و نالان میری تو فکر...

متوسل میشی این بار

به ۱۴ معصوم مهربون...

تلفنت نشون از یه تماس داره ...

-- سلام جانم ...

- جور شد !!!

و تو می مونی و یه دنیا بهت و یه در رحمت و یه خدای بی نظیر ....

یه عالمه حرف عجیب و غریب و  بی سر و ته به زبون میاره ...

حرفایی که پشت هر کدومشون یه دنیای بزرگ حرف خوابیده...

که حالا همه اونا تبدیل شدن به یه بغض...

یه بغضی که با تموم وجود داره به گلوت فشار میاره ...

داری احساس خستگی میکنی...

شاید هم خفقان...

خفقانی که باعثش یه بغض ِ ...

یه بغضِ سنگین ...

کاش اسمون بودی...

کاش ابر بودی...

راحت بغضتو می شکوندی...

راحت فریادش می زدی...

کسی هم بهت  نمی گفت بچه ...

خدا دلم بارش میخواد ...

فقط همین ...

صدا میــــــــــــاد؟؟؟
دلـــم برای تو تنگ شده ...
میشه فقط به من نگاه کنی؟
میشه واسه چند ثانیه این میلیون میلیون یا شاید میلیارد میلیارد آدم رو بیخیال شی و فقط به من نگاه کنی؟
دلم لک زده برای نگاه تو ...
برای نگاه خاص ِ خاص ِ تو...
چند ثانیه فقط مال من باش ...
بزار از بودنت سر شار شم ...

خدای مهربونم ...
دلم خیلی گرفته ...
از خیلی چیزا ...
میشه همین امشب ... فقط امشب ... دلم مهمون تو باشه ؟؟؟
یه مهمونه خاص ِ خاص...
کاش دلم این لیاقتو داشت که همیشه مهمون خاصِ تو باشه ...
اما حیف ....

خدا حواست به من هست ؟؟؟
خیلی دورم ازت ...خیلی ...
کاش بشه نزدیک شم ...
مثل اون روزا !!!

یگانه معبودم ...
هیچ وقت تنهام نزار ...
لابلای همه بنده هات یه زیر چشمی حواست به من هم باشه ...
دلم گرمه به حس حضورت ...

دوستت دارم مهربانم ...

سعی و تلاشتو نمی کنی ...

به نتیجه هم نمی رسی ...

خود کرده را تدبیر نیست !!!

.

بعضی وقتا خیلی دوست داری یه کاری انجام بشه ...

این دفعه زمین و زمان رو به کار میگیری تا به جواب برسی ...

اما باز هم به نتیجه نمی رسی...

دوست داری به خدا غر بزنی ...

اما یادت باشه

خدا بیشتر از هرکسی دوستت داره ...

احساس تنهایی نکن ...

خدا تو رو رو شونه هاش گذاشته ...

اگه بهت گفته نه ...

اگه بهت خواسته ات رو نداده ...

حتما به صلاحت نبوده ...

بهش ایمان داشته باش ...

خدا هواتو داره ...

ســــــــــــــــــکوت

...

چه واژه عجیبی !

چهار حرف دوست داشتنی من !!!

" س ک و ت "

سکوت برای من خیلی بیشتر از ۴ حرف ساده معنی میده ...

خیلی بیشتر از یه حرف نزدن ساده ...

سکوت یعنی بغض ...

واسه تموم حرفایی که جرات بیانشو هیچ وقت پیدا نکردی ...

واسه تموم جواب هایی که همیشه شرم بیانشو داشتی...

واسه تموم حرفایی که کسی رو برای گفتنش نداری !!!

سکوت یعنی غربت ...

غربت همه لحظه هایی که تو خلوتت می میرن ...

غربت همه شب هایی که بی صدا صبح میشن ...

سکوت یعنی من ... تنها...

یعنی همه لحظه هایی که دوست داشتم یک سوم شخصی باشد ...

فقط به خاطر من ...

سکوت یعنی ...

همه لحظه هایی که دوست داشتم یک نفر بی دلیل بپرسد : خوبی؟؟؟

سکوت برای من یعنی  من و تو ...

یعنی همه حرفایی که هیچ وقت گفته نشدند ...

همه حرفهایی که تــــــــــــه ِ دلـــــــــــــــــــــــــــم دفنشون کردم ...

دلم هوای ِ ناب می خواهد ...

نشانم می دهی؟؟؟؟

تا حالا از رفتن هیچ چیز و هیچ کس تا این حد خوشحال نشده بودم...

وای ... چقدر خوبه که عقربه های ساعت واسه رسیدن به ۲ و ۵۰ دقیقه و ۴۲ ثانیه با هم مسابقه گذاشتن...

نمی تونم بگم کل دهه ۸۰ برام بد بود .... نه ...

اما ۸۹ برای من  یه سال افتضاح بود به معنای واقعی ...!

سالی که نکوست از بهارش پیداست!!!!

و چه بهاری بود بهار ۸۹!!!

پس لرزه های بهارش لذت تابستون رو به کل ازم گرفت ...

چیزی ازش بخاطر ندارم ...جز...

شروع پاییزش با آرامش بود ...

اما پایانش پر تشویش....

و چه آغازی بود زمستانش...!!!

گاهی وقتی به روزای زمستون ۸۹ فکر می کنم به مرز جنون می رسم ....

۸۹ !

با تو به مرز نیستن  رسیدم...

با لحظه لحظه بودنت زجر کشیدم ...

و در دل از خدا خواستم رفتنت را....

با بغض سراغم اومدی...

از همون اول ...

آهای ۹۰!

بساز...

مرا و باورم را...

همین!!!

پ ن ۱: پراکنده بود ، حرف گفتنی زیاده اما ....

می نویسد هستم اما تو بی توجهی...

به فکر فرو می رم ... صداش تو گوشم دوباره میپیچه... " تو بی توجهی "  ، بیادتم ... بیادتم ...بیادت

بر میگردم عقب ... زیاد نه ... فقط به اندازه چند قدم ...

لابه لای خاطراتم به دنبالش می گردم...

لابه لای دلواپسی هام ...

لا به لای زندگیم ....

از همه جا عطرش به مشامم میخوره ...

حتی اون لحظه که مطمئن بودم تنها ترینم...

صدای نفسهاش همیشه قوت قلبم بود...

نمی دانستم که امید نفسهامی...

خدای مهربونم...

ممنون خدای مهربونم که در کنارمی ... که به یادمی با همه بی توجهی هام... که امید و توانمی...